2 more days to go.. hoyay!! dan bila terasa masa macam cepat berlalu, sgt teruja jadiknya. Dah terbayang-bayang katil di rumah..
Sangat ingin tinggalkan tempat ni!!! Cukup-cukuplah duduk kat sini.
Kedatangan yang dinanti. Melepas rindu yang terpendam. Tak terkata gembira di hati. Walaupun sekejap. Walau terpaksa berlari-lari melepaskan diri dari sesi riadah petang hari. Demi mereka, potong markah pun potong markah lah. Aku tak peduli dah.. seminggu lebih berjauhan, peluang yang ada tak patut disia-siakan.

2 beranak buat muka protes kena tinggal 2 minggu
Ohhh, baru seminggu kena tinggal Eisya seakan dah tak kenal ibu dia ni. Puas dipanggil-panggil, tak gak dia toleh. Nasib baik ibu pegang tak melalak, kalau tak harus ibu pun join sama. Bila nak direct feeding pun dia tak nak. Huwaaa.. ni baru seminggu beb.. bukan lama sgt pun. Maknanya, jangan lah berani-berani nak tinggalkan dia lama-lama, mahu dia tak kenal ibu dia nanti. Tapi nasib baik bila dah nak balik tu, dia nak gak direct feeding. Gaya hisapan pun lain je, macam baru kenal je. Dah seminggu kan minum susu siang malam guna botol. Agak-agak dia terfikir tak 'kenapa abah asyik bagi minum susu guna puting plastik ni? mana ibu??' Haru beb kalau difikir-fikir benda gini.
Segeralah hari Jumaat..

ibu sayang cha sangat-sangat. jumaat ni kita main golek-golek atas katil ye. Eisya kata : Ibu tak balik, siap lah.. Cha tak nak layan ibu seminggu..
*minggu ni Eisya dpt minum susu ibu, sukanya rasa hati

